Roero

Roero ligt in het noordoosten van de provincie Cuneo in Piëmont, op de linkeroever van de Tanaro en tegenover de Langhe rond Alba. Het is een heuvellandschap met wijngaarden, boomgaarden en bossen. Canale geldt als het historische en praktische middelpunt; ook Vezza d’Alba, Monteu Roero, Santo Stefano Roero, Montà en Corneliano d’Alba zijn belangrijke namen. Naast wijn is de streek bekend om perziken uit Canale en de Madernassa-peer uit Vezza d’Alba.

Het landschap wordt getekend door de Rocche del Roero: diepe, steile erosiegeulen die de heuvels doorsnijden. De bodems bestaan vooral uit relatief jonge mariene zand-, klei- en kalkafzettingen. Zand is hier doorgaans nadrukkelijker aanwezig dan in veel delen van de Langhe. Samen met een continentaal klimaat, warme zomers, koude winters en grote verschillen tussen dag- en nachttemperaturen geeft dit geurende, levendige wijnen. Expositie en de plaatselijke invloed van de Tanaro bepalen mede de rijping.

De DOCG Roero omvat in hoofdzaak rode Roero van Nebbiolo en witte Roero Arneis. Nebbiolo moet voor Roero minimaal 95 procent van de assemblage vormen; ook Arneis is voor Roero Arneis de verplichte hoofddruif met minimaal 95 procent. Barbera en Brachetto komen eveneens in de streek voor, maar bepalen niet de klassieke DOCG-identiteit. Arneis leverde hier historisch een aanvulling op Nebbiolo en is uitgegroeid tot de kenmerkende witte druif van Roero.

Roero Arneis is meestal droog, licht tot middelvol en herkenbaar aan peer, witte perzik, citrus, bloemen, amandel en soms een subtiel zilt of kruidig accent. De beste exemplaren hebben voldoende structuur om enkele jaren te ontwikkelen. Rode Roero is vaak geurig en verfijnd, met roos, kers, framboos, sinaasappelschil, thee en aardse tonen. De tannine is stevig maar kan door de zandige bodems minder massief overkomen dan in Barolo. Jonge flessen passen goed bij de maaltijd; serieuze Roero en vooral Riserva kunnen mooi ouderen.